گفت چرا سالم هستيم بلكه بايد پرسيد چرا مريض مىشويم ، وقتى علت بيمارى از بين برود ، سلامتى حاصل مىشود . يكى از علت‌هاى تفرقه ، عدم ارتباط با همديگر است ، وقتى با يكديگر در ارتباط نباشيم ، و نسبت به هم شناخت نداشته باشيم حاضر نيستيم با يكديگر همكارى كنيم . در ميان اهل سنّت تبليغ زيادى مىشود كه شيعه اين قرآن مرسوم را قبول ندارد و قرآن ديگرى دارد ، اگر بيايند و قرآنهاى موجود در مساجد و تفسيرهاى ما را ببينند اين بدبينى بر طرف مىشود . يكى ديگر از علل تفرقه ، آلت دست دشمنان شدن است ، چرا كه اين دشمن است كه فعّاليّت كرده و وهّابيها و سنّىها را در مقابل شيعه قرار داده است . براى از بين بردن اين توطئه بايد ارتباط زيادى بين شيعه و سنى برقرار شود تا منطق ما را بشنوند و از دور قضاوت نكنند . خداوند مىفرمايد : « « وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَلَا تَفَرَّقُوا » ؛ و همگى به ريسمان خدا ( قرآن و اسلام و هرگونه وسيلهء وحدت ) چنگ زنيد و پراكنده نشويد » . « 1 » اين آيه مسألهء اتّحاد و مبارزه با هرگونه تفرقه را مطرح مىكند كه از اهمّيت فوق العاده‌اى برخوردار است . در احاديثى كه از پيامبراكرم صلى الله عليه و آله و پيشوايان بزرگ اسلام به ما رسيده است بر لزوم و اهمّيت اين موضوع با تعابير مختلفى اشاره شده است : پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « المُؤْمِنُ لِلْمُؤمِنِ كالبُنْيانِ يَشُدُّ بَعضُه بَعْضاً ؛ افراد با ايمان نسبت به يكديگر همانند اجزاى يك ساختمانند كه هر جزئى از آن ، جزء ديگر را محكم نگاه مىدارد » . و نيز فرمود : « المُؤْمِنونَ كالنَّفْسِ الواحِدَة ؛ مؤمنان همچون يك روحند » . و در جاى ديگر مىفرمايد : « مثل افراد با ايمان در دوستى و نيكى به يكديگر

--> ( 1 ) آل عمران ، آيهء 103 .